4 اشتباه معاون اجرائی رئیسجمهور درباره دلایل قطع برق
در میانه افزایش نگرانیها از تکرار خاموشیهای گسترده در ماههای سرد سالهای پیشرو، اظهارات اخیر «معاون اجرائی رئیسجمهور ایران» درباره دلایل قطعی برق، با چهار اشتباه راهبردی روبهرو شد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، در میانه افزایش نگرانیها از تکرار خاموشیهای گسترده در ماههای سرد سالهای پیش رو، اظهارات اخیر «قائم پناه» معاون اجرائی رئیسجمهور ایران درباره دلایل قطعی برق، با چهار اشتباه راهبردی روبهرو شد.
این اشتباهات، از ادعاهای نادرست درباره ذخایر سوخت تا توجیههای مغایر با واقعیتهای تاریخی، نهتنها شکاف بین ادعاهای دولت و دادههای میدانی را آشکار کرد، بلکه پرسشهایی جدی درباره شفافیت و کارآمدی سیاستهای انرژی دولت به وجود آورده است.
معاون اجرائی در مصاحبه اخیر خود مدعی شد: «در تابستان امسال باید حدود چهار میلیارد لیتر گازوئیل در نیروگاهها ذخیره میشد.» اما براساس اسناد، بالاترین رکورد ذخیرهسازی گازوئیل در تاریخ کشور به سه و دو دهم میلیارد لیتر بازمیگردد.
البته اگر تامین گازوییل رکوردشکنی کند، مصرف بخشهای دیگر کاهش یابد و محدودیت انتقال تامین گازوئیل رفع شود، بازهم ذخایر به چهار میلیارد لیتر نمیرسد، زیرا حداکثر ظرفیت ذخیرهسازی گازوئیل در نیروگاهها حدود سه و نیم میلیارد لیتر است.
از طرفی معاون اجرائی در حالی مدعی است که ذخیره گازوئیل نیروگاهها در مهر امسال
800 میلیون لیتر بوده که دادههای رسمی نشان میدهد ذخیره واقعی گازوئیل در مهر 1403 برخلاف ادعای معاون اجرائی یک و هفت دهم میلیارد لیتر بوده است. این رقم در شروع دولت چهاردهم یعنی شهریور 1403 معادل یک و هشت دهم میلیارد لیتر ثبت شده بود.
«حامد پومجیب» کارشناس انرژی در این زمینه گفت: ادعای چهار میلیارد لیتری ذخیره گازوئیل نیروگاهها نهتنها غیرممکن است، بلکه نشان میدهد مسئولان حتی به آمارهای داخلی خود نیز دسترسی ندارند.
درحالی که معاون اجرائی قطعی برق را به «محدودیتهای فنی» نسبت داد، اسناد دولتی نشان میدهد ذخایر گازوئیل نیروگاهها در دولت چهاردهم از شهریور تا آذر یعنی وقتی که زمان پر کردن ذخایر است و طبق اسناد بالادستی باید 1100 میلیون لیتر بارگیری و به حداکثر میزان خود در آذرماه میرسید، نه تنها افزایش نیافت بلکه 650 میلیون لیتر از این ذخایر راهبردی در این مدت تخلیه شد.
معاون اجرائی قطعی برق را به «لزوم کاهش فشار گاز برای گرمایش شهرها» مرتبط دانست و گفت: «مجبوریم تعطیلیهای موقت اعمال کنیم.» اما دادههای زمستان گذشته این ادعا را رد میکند.
در اسفند 1402، با وجود ذخایر کمتر گازوئیل، سرمای بیسابقه، و حتی یک حادثه تروریستی که منجر به اختلال در تأمین گاز شد، هیچ خاموشی گستردهای گزارش نشد و همچنین تعطیلی در روزهای کاری اعمال نشد.
«مریم حسینی»، تحلیلگر انرژی در دانشگاه تهران هم میگوید: این تناقض نشان میدهد مشکل اصلی، کمبود منابع نیست، بلکه نحوه تخصیص و مدیریت آنهاست.
اقتصاددانان و کارشناسان انرژی میگویند دولت به جای پذیرش کاستیها، به دنبال توجیه مشکلات با ادعاهای غیرواقعی است. این اشتباهات تنها اعتماد عمومی را تخریب میکند. مردم به جای شنیدن داستانهای غیرواقعی، خواهان راهحلهای عملی هستند.
سؤالی که اکنون مطرح است این است: آیا دولت میتواند از چرخه معیوب «خاموشی، دلیلسازی، تکرار بحران» خارج شود؟ پاسخ به این پرسش نهتنها روشنایی خانهها در زمستان آینده، بلکه اعتبار مدیریت کلان اقتصادی را تعیین خواهد کرد.